65 yaş ve üzeri vatandaşlarımız ve toplu taşıma - Şura GÖGEBAKAN

65 yaş ve üzeri vatandaşlarımız ve toplu taşıma


Toplu ulaşımda son zamanlarda karşılaştığım bir durumdan size bahsetmek istiyorum. Zira toplumsal düzenimiz ve iletişim biçimlerimiz için bunu önemsiyorum. Pandemiyle birlikte özellikle birçok şey değişti hayatımızda. Bu toplu taşıma araçlarında da oldu.
Birkaç seferdir sabah saat 10’dan önce 65 yaş ve üzeri büyüklerimiz otobüse binmek istedi.
Şoförler de kendilerini uyarıyorlar ve saat 10’dan sonra binmeleri gerektiğini hatırlatıyorlar ve inmelerini rica ediyorlar.
Kimisi daha ilk adımı attıktan sonra iniyor.
Kimisi orta kısımlara ilerledikten sonra orta kapıdan iniyorlar.
Bir tanesi vardı ki özellikle bugün, otobüse bindi.
Şoför uyardı.
Bir süre bekledi otobüs vatandaşın inmesi için.
Ardından tekrar uyarı geldi: “Saat 10’dan sonra binmeniz gerekiyor amca lütfen iner misiniz? Hem sizin sağlığınız için hem de bize ceza yazılmaması için. Lütfen riske atmayalım.”
Tabii büyüğümüz bu durumdan sıkılmış olacak ki itiraz etti.
Kendince kızdı, öfkelendi.
Şoför dışında yolculardan da tepkiler geldi.
Bu tepkilerin bazıları karşısında bir büyüğün olduğunu unutmadan verildi ama bazıları acımasızdı.
Yasak dendi, suç dendi, in otobüsten bu kadar insan seni bekliyor dendi.
Adamcağız çaresizce ve söylenerek indi ve inerken dedi ki: “Siz de benim yaşıma geldiğinizde size böyle söylense ne hisseder ne söylerdiniz. İnsaf.”
Sabah saatlerinde seferlerin kalabalık olması nedeniyle ve pandemi süreci nedeniyle yürürlükte olan bu kural, zaman zaman böyle sorunlara yol açıyor.
Şoförler zor durumda kalabiliyor ve kendilerini izah etmekte zorlanıyorlar.
Yaşlılarımızdan bazıları anlayış gösterip iniyorlar ama bazıları da öylesine alınganlık yapıyorlar ki dışlanmış hissediyorlar.
Bunlar değişken elbette ama yolcuların, insanların yaklaşımı daha çok rahatsız etti beni.
Adeta öncelerde olduğu gibi sanki virüs yaşlılarımızdan yayılıyor gibi bir zanda bırakıyorlar ve dışlar gibi bir dil tutum takınıyorlar.
Gelen tepkiler karşısında yalnızlaşan, dışlanmış hisseden, gönül koyan büyüklerimiz işi gücü de olsa otobüsten inmek zorunda kalıyorlar.
Bilinçlenme artsa bile bu durumla daha çok karşılaşacağız gibi geliyor bana.
Nasıl bir düzenleme yapılabilir bilmiyorum ama.
Büyüklerimize kullandığımız üsluba dikkat etmemiz gerekiyor.
Şoförler büyük bir sabırla izah etmeye çalışsa da, gerekirse büyük afişlerle uyarı yazıları asılması gerekiyor duraklara, otobüslere; şu yaş vatandaşlar 10’dan sonra toplu taşıma kullanabilir diye.
Böylece karşılıklı olarak durum daha iyileşir.
Yoksa böyle kırıcı ve zorda kalınan durumlarla karşılaşmaya devam edeceğiz.
Dilimize, üslubumuza dikkat edelim.
Korurken dışlamış olmayalım.
 

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
29Ağs

İnsanlığa dair

23Ağs

Enerji hamlemiz

10Ağs
06Ağs
30Tem

Korona ile bir bayram daha…